

Με βαθιά αγάπη για το θέατρο και αληθινό σεβασμό σε όσους το δημιουργούν , θα ήθελα να προλογίσω τις σκέψεις στα άρθρα που θα ακολουθούν. Το να καταφέρνει κανείς να ανεβάσει μια παράσταση, να καταθέσει μια πρόταση πάνω σε ένα έργο, να εκτεθεί δημιουργικά μπροστά σε ένα κοινό, είναι από μόνο του μια πράξη αξιέπαινη. Κάθε θεατρική δουλειά κρύβει κόπο, πίστη, αγωνία και ψυχή.
Οι εντυπώσεις που καταγράφονται εδώ αποτελούν προσωπικές σκέψεις∙ αντανακλούν τη δική μου οπτική, τη δική μου ψυχοσύνθεση και τη στιγμή κατά την οποία συναντήθηκα με την εκάστοτε παράσταση. Η/ο κριτικός, άλλωστε, δεν κατέχει κάποια απόλυτη αλήθεια· καταθέτει ουσιαστικά τη δική της/του αισθητική, με αφορμή το έργο που παρακολουθεί.
Με αυτή τη διάθεση γράφω. Για τη συμμετοχή στον εποικοδομητικό διάλογο που η ίδια η τέχνη γεννά. Γιατί αγαπάμε το θέατρο και ό,τι αγαπάμε, το προσεγγίζουμε με ειλικρίνεια, ευγένεια και φροντίδα. Και αν ακόμα ένα θεατρικό γεγονός εμένα δεν κατάφερε να μου δημιουργήσει την πιο θετική εντύπωση αυτό δε σημαίνει τίποτα απολύτως για το έργο! Συνεχίζουμε να δημιουργούμε για το κοινό που θα συνδεθεί μαζί μας. Γιατί πάντα υπάρχει αυτό το κοινό!