“Εργασιακό bra de fer με θεατρική μέθοδο” από Μαρία Κρύου, Αθηνόραμα.
4 Απριλίου, 2020
“Οι 10 καλύτερες θεατρικές παραστάσεις του 2015” από Λυδία Τριγώνη, Artic.
4 Απριλίου, 2020
H επιλογή της εβδομάδας: Contractions του Μάικ Μπάρτλετ
«Η απόλυτη σύνθλιψη της ανθρώπινης υπόστασης / η ευθύνη των προσωπικών επιλογών». Στο κοντινό (;) μέλλον (ή στο άμεσο παρόν;) στο γραφείο μιας πολυεθνικής εταιρίας εργάζονται μία μάνατζερ και μια νέα, πολλά υποσχόμενη υπάλληλος η Emma. Το περιβάλλον είναι ήσυχο και φιλικό. Ζητούμενο είναι η «ασφάλεια», η ευημερία της εταιρίας και η τυφλή υπακοή στους κανόνες με οποιοδήποτε προσωπικό κόστος. Μέσα από 14 διαφορετικά καρέ της καθημερινότητας των δύο γυναικών, μέσα από 14 μήνες της ζωής τους τα πάντα στις σχέσεις τους θα ανατραπούν και θα οδηγηθούν σε μια νέα εφιαλτική πραγματικότητα.
Το κείμενο του Mike Bartlett είναι ένα πολύ σύγχρονο έργο γραμμένο το 2008 και μας μεταφέρει σε ένα δυστοπικό οργουελικό μέλλον το οποίο είναι πολύ πιο κοντά από ότι φανταζόμαστε. Μας φέρνει αντιμέτωπους με τις επιλογές μας και τις επιθυμίες μας. Μας βάζει στο κάδρο και μας δείχνει με το δάχτυλο και ζητάει να αναλογιστούμε τι θα κάναμε εμείς σε μια αντίστοιχη θέση. Όταν έχεις ένα καλό μισθό μία καλή θέση πόσο εύκολα θα τα άφηνες όλα για να ακολουθήσεις τον δρόμο της καρδιάς σου και τις προσωπικές σου επιλογές.
Και τελικά έχεις επιλογές;
Η Emma (Αγγελική Παρδαλίδου) βρίσκεται σε ένα καινούριο εργασιακό περιβάλλον που πληρεί όλες τις προϋποθέσεις για μια λαμπρή καριέρα στις πωλήσεις. Είναι δυναμική, αισιόδοξη, γεμάτη διάθεση για την ζωή. Είναι έτοιμη να ερωτευτεί, να δημιουργήσει οικογένεια, να κερδίσει όλα όσα αξίζει. Όλα όμως αλλάζουν και κάθε βήμα της, κάθε επιλογή της, την φέρνει όλο και πιο κοντά σε δύσκολες αποφάσεις, όλο και πιο κοντά στην κατρακύλα σε έναν κατήφορο δίχως φρένα, όπου ούτε η ίδια δεν είναι σίγουρη για το που μπορεί να φτάσει ούτε πόσα τελικά μπορεί να ξεπουλήσει. Η Αγγελική είναι ένας πολύ ζωντανός, ζεστός άνθρωπος που περνάει την ερμηνεία της από πολλές διακυμάνσεις από την χαρά και την ζωντάνια, στην αμφιβολία, στην αμφισβήτηση, στο ξέσπασμα, στην παράδοση, χωρίς ποτέ όμως να είναι υπερβολική ή να ξεφύγει από το μέτρο. Είναι εξαιρετική.
Από την άλλη η Αναστασία Χαριτίδου ως μάνατζερ είναι ένα από τα πιο γερά χαρτιά της παράστασης. Ενδύεται με μεγάλη άνεση το κοστούμι της μάνατζερ. Προσπαθεί να είναι φιλική μα και συνάμα απόμακρη. Είναι μεθοδική και διεξοδική. Είναι ατάραχη, τυπολάγνα, που προσπαθεί να κρύψει τα συναισθήματά της και να μείνει προσκολλημένη στις αρχές τις εταιρίας. Μιας εταιρίας που αντιμετωπίζει τις ζωές των ανθρώπων σαν νούμερα. Ανθρώπινες αξιοπρέπειες καταρρακώνται μπροστά στην οικονομική ευμάρεια. Η ερμηνεία της Αναστασίας είναι μοναδική. Μια νέα κοπέλα που όμως παραδίδει στο κοινό μια τρομακτική μάνατζερ. Σε κάνει να αμφιβάλλεις για το αν το απολαμβάνει ή αν αναγκάζεται. Καταφέρνει με ένα μοναδικό τρόπο να κάνει το σώμα της να λέει ‘συνεργάσου’ τα μάτια της και το βλέμμα της να λένε όμως ‘θέλω να σε βοηθήσω, σε καταλαβαίνω, αλλά δεν μπορώ’. Γιατί και αυτή έκανε τις επιλογές της. Πέρασε από την θέση της Emma. Και αυτό τελικά ίσως είναι ακόμα πιο σκληρό, και κάνει ακόμα πιο δυσδιάκριτα τα όρια μεταξύ θύτη και θύματος. Μια πολύ ώριμη ερμηνεία από μία νέα ταλαντούχα κοπέλα.
Άξιο λόγου είναι το μίνιμαλ αποστειρωμένο σκηνικό σε πλήρη αρμονία με τα ρούχα των δύο κοριτσιών. Ένα ολόλευκο σκηνικό όπου τίποτα δεν μπορεί να κρυφτεί και τα πάντα ελέγχονται. Γιατί όλοι και όλα καταγράφονται.
Μια παράσταση που ξεκινάει με χιούμορ και εξελίσσεται σε ένα ψυχολογικό παιχνίδι, που σίγουρα αξίζει τον χρόνο μας και με δύο πρωταγωνίστριες με πολύ λαμπρό μέλλον.
Του Περικλή Μπίκου, 27/10/2015
Ποιά είναι τα όρια που μπορείς να φτάσεις; Τι μπορείς να ξεπουλήσεις ώστε να τα καταφέρεις σε μία εταιρεία με αυστηρούς κανόνες; Το έργο του βραβευμένου Mike Barlett που είναι διασκευή του ραδιοφωνικού έργου”Love Contract”, διαδραματίζεται στο γραφείο μιας πολυεθνικής εταιρείας. Οι ηθοποιοί, δύο γυναίκες μας παρουσιάζουν τη σκληρή κοινωνία στην οποία ζούμε. Η μία γυναίκα της οποίας το όνομα δε μαθαίνουμε ποτέ, σαδιστική, παραδομένη στην ίδια της την εργασία, έχει σαν προτεραιότητά της την ακεραιότητα, την ομαλή λειτουργία της εταιρείας, όπως επίσης και την ιδανική συνεργασία των υπαλλήλων της.
Συχνά επισημαίνει ένας βασικό κανόνα της πολυεθνικής: Όχι σεξουαλικές και ρομαντικές σχέσεις μεταξύ των εργαζομένων. Μοναδικός της στόχος οι υψηλές πωλήσεις της πολυεθνικής και για να το πετύχει δε διστάζει να πατήσει επί πτωμάτων και να καταστρατηγήσει την ατομική ελευθερία.
Αφού μαθαίνει πως κάτι παραπάνω από ”φιλικό” συμβαίνει μεταξύ δύο υπαλλήλων, καλεί την μία εξ ‘αυτών στο γραφείο της να το συζητήσουν. Από κείνη τη στιγμή ξεκινάει ένας αδυσώπητος ψυχολογικός πόλεμος. Η μάνατζερ στην αρχή είναι φιλική με κάποιες εξάρσεις χιούμορ, αλλά στη πορεία γίνεται πιο σκληρή και πιεστική. Αναγκάζει την Έμμα να της εκμυστηρευτεί τη σχέση της με τον συνεργάτη της Ντάρεν. Την απειλεί με απόλυση και την υποχρεώνει να καταστρέψει την προσωπική της ευτυχία για να μπορέσει να ανταπεξέλθει στις εργασιακές της υποχρεώσεις…
Η Έμμα ως νέα, δυναμική και φιλόδοξη υπάλληλος υπακούει στα πάντα χωρίς να διαμαρτυρηθεί. Είναι ειλικρινής με τη μάνατζέρ της και δε διστάζει να της δώσει λεπτομέρειες για την προσωπική της ζωή. Αφήνει τα πάντα, ακόμα και τον Ντάρεν με τον οποίο είναι ερωτευμένη και περιμένει το παιδί του, φοβούμενη την απόλυσή της. Σταδιακά η θέση της στην εταιρεία μετατρέπεται σε φυλακή. Μετά από μήνες θυσιών και ένα τραγικό συμβάν στη ζωή της η Έμμα αλλάζει συμπεριφορά. Αναπόφευκτα πέφτει και η απόδοσή της στη δουλειά. Αλλά αυτή τη φορά είναι διαφορετικά.Γιατί αντιδρά και ξεσπά…
Σ’αυτήν την παράσταση δοκιμάζονται τα ανθρώπινα όρια. Η ελευθερία λόγου, κινήσεων και κρίσεως χάνεται. Μέσα σε λίγους μήνες παρακολουθούμε τη διαδικασία της απόλυτης σύνθλιψης της ανθρώπινης υπόστασης.
Η ερμηνεία της Αναστασίας Χαριτίδου ως μάνατζερ μας δείχνει ξεκάθαρα μία γυναίκα σκληρή, απότομη, χωρίς να έχει γευτεί την ευτυχία σε προσωπικό επίπεδο. Η επιβλητική της παρουσία ως ”στρίγγλα” έκανε το θεατή να την αντιπαθήσει. Η Αγγελική Παρδαλίδου στο ρόλο της Έμμα μας παρουσιάζει έναν χαρακτήρα με πολλές εναλλαγές συναισθημάτων. Στην αρχή φαίνεται χαρούμενη, φιλική και θετική στις απολαύσεις της ζωής. Στο τέλος καταλήγει υποχείριο της εταιρείας και της σύμβασης εργασίας. Όλα τα εύσημα ανήκουν στις δύο ηθοποιούς οι οποίες ταιριάζουν απόλυτα με τον σκηνοθετικό χαρακτήρα της Πέμη Ζούνη!
Του Γιάννη Σεβαστίκογλου, 27/10/2015
Σύνδεσμοι:
